Önce bir çocuk düşüverdi gözlerimin önünden kara toprağa, yüreğine basanlara inat merhamet yüklü toprak ana sarmaladı minik yavruyu sıkıca... O bir şehitti artık hem de Felluce de bir şehit!....
Bugün daha bir mahzun Felluce... Adın yazıldı dua listeme...
Biliyorum yüreğin sızlıyor şimdi, gözlerinde yaş bile kalmadı ki akıtasın, yaşa inat mıdır bu akan kanlar söylesene, yağmurun bile nasibini almış senin, baksana ortalık kan gölüne dönmüş.
Sence hayat nedir Felluce? Soluğun kesik kesik geliyor yoksa oruca mı niyet ettin? Susma orucu..Susma nolur!
Daha düne kadar çocuk sesleri vardı sokaklarında, top oynayan çocuklar vardı, gelinlik kızlar vardı, hayalleri vardı sandıklara gizlenmiş ve gelecek günler vardı onlar için de...
Dinmesin gözlerinde ki yaş Ey Çocuk! Ağlaki senin kardeşin seni terk etti, hayatta onun için senden kıymetli şeyler var. Senin kollarının olmaması onun için birşey ifede etmiyor artık. Ağla ki feryadını duyan dağ, taş dile gelsin ve Rahman'ın görünmez orduları yardımına koşsun...Yazık ki biz körleştik, kulaklarımıza en sağlam pamukları tıkadık, kalplerimizi zift kapladı, gözyaşı dökmekten bile aciz kaldık, gözünün yaşına kurban olduğum Çocuk!...
Yüreğim acıyor be Çocuk! Nasılda uzanmış yatıyorsun öyle toprakta, ses ver bana hadi kalk! İnan yüreğim sızlıyor...Sana yardım edememenin inanılmaz acısı var içimde. Biliyorum sen şuan kurşunlarla kucaklaşıyorsun oysa senin annene sarılman gerekirdi. Belki de sarılabileceğin bir annen bile kalmamıştır. Daha ne kadar sürecek bu işkence, gözleri dönmüş kafir daha ne kadar incitecek senin öpülesi o pamuk ellerini... Yumuk gözlerin sevgi dolu bakarken hayatında bir daha göremeyeceği sahneye mi tanıklık etti son bakışıyla... Sadece hayallerine konuk edebildiğin, rüyalarında uçurtmanı uçurduğun gökyüzünü şimdi barut kokusu sardı ve herşey yarım kaldı, belki de başalmadan bitti be çocuk...
Yüreğim sızlıyor Çocuk, içim ise yanıyor!...
Ve senin yalnızlığını paylaşıyorum ben de burada, zaman kavramı kalmayan sen, zamanını yitirmiş bende buluştun...Yalnızlığı(n)mız çıldırtacak dereceye ulaştı biliyorum, dayanamıyorum bu sızıya, oysa ben senin bir damla gözyaşını görmeye dayanamazken, bugün şuursuzca katledilişini seyrediyorum ve inan kahroluyorum çocuk...Şimdi ellerimi kaldırıyorum bir kez daha duaya, yalvarıyorum ki Rahman olan yardımcın ola, ve acıya biz aciz günahkar kullara!...
15 kasım 2004 (bir katliam sonrası yazılmıştı Allah bir daha yaşatmasın) (rahlem)
Favorilere Ekle
Sık Kullanılanlar
E-posta ile Bildir
Okunma: 2385
Yorumlar (0)
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
Yorumları Göster/GizleYorum Yazın
Yorum ekleyebilmeniz için giriş yapmanız gerekiyor. Henüz bir hesabınız yoksa lütfen kayıt olun.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
