İste...
Rabbinden iste. Dilencinin yalvarması gibi yalvarın ve isteyin. Dilenci çanağı gibi açın ellerinizi ve isteyin. Ama isterken riyakâr olmayın, ihlâslı olun ve güzeli isteyin. Aşk’ı isteyin, gerçeği isteyin, samimiyeti isteyin, rızasını isteyin... İstemeyen, söylemeyen derman bulamaz, isteyin, istediğinize kavuşun...
İsterken riyakâr olmayın dedik ya demin. İnsan anlaşılmaz bir varlıktır. O dua eder Rabbine. Elini açar ve ister. Dili ile ikrar ederken kalbi ile akşam ki maçı, yarın ki geziyi tasdik eder, hayallerden hayallere seyahat eder. Dil Allah derken kalp dünya der. Kalbini yola sok, Rabbini iste. Rabbinden uzak kalma, ne olursa olsun. Allahın rahmetinden ümit kesilmediği gibi Allahın gazabından emin olunmaz. Sen istikametini bil, işine bak...
Zikret Mabud'u. Gafil kalma ondan. Her hareketin her tavrın Allah'tır. Şeklini şemalini Allah lafzına büründür. Nefesini içine çek ve sal. Ne görüyorsun iyice bak! Zikir nefes almaktır. Hu deriz nefes verirken ve alırken istem dışı. Bunu fark edemeyiz, idrak edemeyiz. Değerli bir madendir nefesimiz, bunu çözemeyiz. "Nefeslerin bir mücevherdir. Hiç mücevherlerini çöpe atan kimse gördün mü?" (1) Ben gördüm. O biri şuanda nefes alıyor ve farkına varamıyor Mabud'un. Huuu...
Rabbinle aranda ne olursa o senin için kar'dır. Gizli tuttuğun her amel derecesi 1'e 10 farklıdır. Allah ile aranda olan salih amelleri yerine getir. Ailenin dahi bunlardan haberi olmasın. Allah katında onları o kadar saklı tut ki, kıyamet günü onları yanında bulasın. İnsan iyi amellerini çokça hatırladığı zaman nefsi güçlenir. Zahidin biri 40 sene oruç tutmuşta, ailesinin bundan haberi olmamış. Sayılı nefeslerini Allah'a kulluk dışında harcama. Alıp verdiğin nefesin de küçüklüğüne bakma, Allahın vereceğine bak. İbadet esnasında alıp verilen her nefesin karşılığında Allah'ın vereceği sevabı düşün...
Demiştim ya: "Rabbin rahmetinden ümit kesilmez, Rabbin gazabından da emin olunmaz" diye. Gazabından uzak kalmak duasıyla deyip rahmetine sığınalım. O, rahmetlilerin en merhametlisidir. O, kulunu cennetine sokmak için her türlü avantajı sunar. Ama kul nefsine uymamalı, kendine güvenmemeli. Hele ki yaptıkları ile hiç şaşalanmamalı. Bir menkıbe anlatılır. Bir kişi bir adada yalnız başına 500 yıl yaşamış. Rabbine devamlı dua etmiş. Ondan hiç ayrılmamış. Rabbi de onu yalnız bırakmamış ve her gün bir nar ve içeceği kadar suyu vermiş. O ölene kadar ibadetini, amelini sürdürmüş. Ölünce Rabbimiz "Seni merhametimle Cennetime sokuyorum" demiş. Kul "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Rabbimiz "Seni rahmetimle cennetime sokuyorum " demiş tekrar. Kul yine "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Bu 3 defa tekrarlanmış. Tamam demiş ve 500 yıllık ibadetinin karşılığı olarak gözünün yaptığı ve gösterdiklerini eşitliyorum demiş. Sana verdiğim nimetler nar ve suyun karşılığı ve diğer azalarının hikmeti karığında verecek bir şeyin olmadığı için adaletim ile seni cehenneme yolluyorum demiş. Kul cehenneme sürüklenirken "Ya Rabbi beni rahmetinle cennete koy" demiş. Rabbimiz onu rahmeti ile cennetine koymuş... Biz 500 yıl değil 5 dakika Rabbimize yönelmiyor hep O'ndan gafiliz. O'nun Merhameti dışında sığınacağımız hiç bir şey yokken kime güveniyoruz da dünyayı sırtlamışız amellerimizin üstüne…
Rabbimiz bize kaldıramayacağımız yük yüklemez. Bize düşen sabretmek, inanmak ve gerisini Rabbimize bırakmaktır. İnşirah Suresinde şöyle der: "Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten, güçlükle beraber bir kolaylık vardır" (2) Bizi yaratan bize kaldıramayacağımız yük vermeyeceği gibi çözemeyeceğimiz sıkıntı da vermez. Çünkü O çok merhametlidir
Yaşamın girdaplı yollarında kaybolmamalı insan. Yaşamak, 24 saatin 2 saati kadar kısadır. Pek ehemmiyet vermek yersiz ve gereksizdir. İçinde olan durumlara, hayatlara da takılmamak gerekir. Hepsi geçicidir ve hepsi sonludur. Sonlu hayatta yaşamak önemsiz. Yeter ki sonsuz hayatta yaşamayı hak edelim..."Sadece görünür olana kıymet veren, maneviyattan yeterince yararlanamaz. Maneviyata tam olarak inanan ise görünür olana tamamen itibar etmez" (3) demiştir bir Allah dostu. Yaşama dalan maneviyi terk eder. Maneviyi terk eden gerçeği terk eder...
Kişi, boş konuşmamalı, lal olmalı, Mevlana gibi hamus (4) olmalı başlangıcın ucunda. Suskun olmalı, bişrev'e (5) sarılmalı. Şems-i gibi sivri dilli olup, olanı anlatmalı. Mevlana'yı anmalı, anlamalı. Şems-i bilmeli, öğrenmeli. Hatem-ül Esam (6) gibi sağır olmalı bir insanı incitmemek adına. Adı Sağır Esam kalacağını bile bile. İnsanları sevmeli Efendimiz gibi, kin gütmemeli canınızı yakan kişilere karşı bile. Efendimiz gibi bedduamız bile sevimli, eğilimli, eğitimli olmalı. O ne demiştir kızdığı zaman "Ne oldu? Alnı toprağa değesice"... Bedduası bile güzel, güzel Efendimizin
Allah korkusu ile sürünen bu benlik, mutluluğa adım atmalı. Yalnızzz!!! Günahlardan korkun, Allah'tan değil. Korku başka korkaklık başka. Siz korkak olmayın. Hata yapacağınız için Rabbinizden ayrı düşeceğinizden korkun. Efendimiz ile aynı mekânda olamamaktan korkun. Korkun ama korkak olmayın.
Rab her yerde. Görebilmek ve idrak edebilmek lazım. Onun seni sevmesini istiyorsan, sen de O’nu içten sevmeli ve hep O'nu anmalısın. Bunun için ilk kalbini temizlemelisin, işe bu yoldan başlamalısın...
Sen yeter ki iste. Seni yaratan nasibini elbet verir…
----------------------------------------------------------------------
1) Ataullah İskenderi (K.S.)
2) İnşirah Süresi 5-6
3) Şah-ı Ahmed Haznevi K.S.
4) Hamus; suskun demektir.
5) Bişrev; dinle, dinlemek demektir.
6) Hatem-ül Esam (Sağır Esam); o, 10 yıl sağır yaşamış bir kadını üzmemek için. Kadın gayri ihtiyari yellenmiş. Kadını mahcup etmemek için duymuyor numarası yapmış.Kadın ölünceye dek bu davranışına devam etmiş. Adı da Sağır Esam kalmış bu derin insanın.
28.06.2009
Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli
Rabbinden iste. Dilencinin yalvarması gibi yalvarın ve isteyin. Dilenci çanağı gibi açın ellerinizi ve isteyin. Ama isterken riyakâr olmayın, ihlâslı olun ve güzeli isteyin. Aşk’ı isteyin, gerçeği isteyin, samimiyeti isteyin, rızasını isteyin... İstemeyen, söylemeyen derman bulamaz, isteyin, istediğinize kavuşun...
İsterken riyakâr olmayın dedik ya demin. İnsan anlaşılmaz bir varlıktır. O dua eder Rabbine. Elini açar ve ister. Dili ile ikrar ederken kalbi ile akşam ki maçı, yarın ki geziyi tasdik eder, hayallerden hayallere seyahat eder. Dil Allah derken kalp dünya der. Kalbini yola sok, Rabbini iste. Rabbinden uzak kalma, ne olursa olsun. Allahın rahmetinden ümit kesilmediği gibi Allahın gazabından emin olunmaz. Sen istikametini bil, işine bak...
Zikret Mabud'u. Gafil kalma ondan. Her hareketin her tavrın Allah'tır. Şeklini şemalini Allah lafzına büründür. Nefesini içine çek ve sal. Ne görüyorsun iyice bak! Zikir nefes almaktır. Hu deriz nefes verirken ve alırken istem dışı. Bunu fark edemeyiz, idrak edemeyiz. Değerli bir madendir nefesimiz, bunu çözemeyiz. "Nefeslerin bir mücevherdir. Hiç mücevherlerini çöpe atan kimse gördün mü?" (1) Ben gördüm. O biri şuanda nefes alıyor ve farkına varamıyor Mabud'un. Huuu...
Rabbinle aranda ne olursa o senin için kar'dır. Gizli tuttuğun her amel derecesi 1'e 10 farklıdır. Allah ile aranda olan salih amelleri yerine getir. Ailenin dahi bunlardan haberi olmasın. Allah katında onları o kadar saklı tut ki, kıyamet günü onları yanında bulasın. İnsan iyi amellerini çokça hatırladığı zaman nefsi güçlenir. Zahidin biri 40 sene oruç tutmuşta, ailesinin bundan haberi olmamış. Sayılı nefeslerini Allah'a kulluk dışında harcama. Alıp verdiğin nefesin de küçüklüğüne bakma, Allahın vereceğine bak. İbadet esnasında alıp verilen her nefesin karşılığında Allah'ın vereceği sevabı düşün...
Demiştim ya: "Rabbin rahmetinden ümit kesilmez, Rabbin gazabından da emin olunmaz" diye. Gazabından uzak kalmak duasıyla deyip rahmetine sığınalım. O, rahmetlilerin en merhametlisidir. O, kulunu cennetine sokmak için her türlü avantajı sunar. Ama kul nefsine uymamalı, kendine güvenmemeli. Hele ki yaptıkları ile hiç şaşalanmamalı. Bir menkıbe anlatılır. Bir kişi bir adada yalnız başına 500 yıl yaşamış. Rabbine devamlı dua etmiş. Ondan hiç ayrılmamış. Rabbi de onu yalnız bırakmamış ve her gün bir nar ve içeceği kadar suyu vermiş. O ölene kadar ibadetini, amelini sürdürmüş. Ölünce Rabbimiz "Seni merhametimle Cennetime sokuyorum" demiş. Kul "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Rabbimiz "Seni rahmetimle cennetime sokuyorum " demiş tekrar. Kul yine "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Bu 3 defa tekrarlanmış. Tamam demiş ve 500 yıllık ibadetinin karşılığı olarak gözünün yaptığı ve gösterdiklerini eşitliyorum demiş. Sana verdiğim nimetler nar ve suyun karşılığı ve diğer azalarının hikmeti karığında verecek bir şeyin olmadığı için adaletim ile seni cehenneme yolluyorum demiş. Kul cehenneme sürüklenirken "Ya Rabbi beni rahmetinle cennete koy" demiş. Rabbimiz onu rahmeti ile cennetine koymuş... Biz 500 yıl değil 5 dakika Rabbimize yönelmiyor hep O'ndan gafiliz. O'nun Merhameti dışında sığınacağımız hiç bir şey yokken kime güveniyoruz da dünyayı sırtlamışız amellerimizin üstüne…
Rabbimiz bize kaldıramayacağımız yük yüklemez. Bize düşen sabretmek, inanmak ve gerisini Rabbimize bırakmaktır. İnşirah Suresinde şöyle der: "Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten, güçlükle beraber bir kolaylık vardır" (2) Bizi yaratan bize kaldıramayacağımız yük vermeyeceği gibi çözemeyeceğimiz sıkıntı da vermez. Çünkü O çok merhametlidir
Yaşamın girdaplı yollarında kaybolmamalı insan. Yaşamak, 24 saatin 2 saati kadar kısadır. Pek ehemmiyet vermek yersiz ve gereksizdir. İçinde olan durumlara, hayatlara da takılmamak gerekir. Hepsi geçicidir ve hepsi sonludur. Sonlu hayatta yaşamak önemsiz. Yeter ki sonsuz hayatta yaşamayı hak edelim..."Sadece görünür olana kıymet veren, maneviyattan yeterince yararlanamaz. Maneviyata tam olarak inanan ise görünür olana tamamen itibar etmez" (3) demiştir bir Allah dostu. Yaşama dalan maneviyi terk eder. Maneviyi terk eden gerçeği terk eder...
Kişi, boş konuşmamalı, lal olmalı, Mevlana gibi hamus (4) olmalı başlangıcın ucunda. Suskun olmalı, bişrev'e (5) sarılmalı. Şems-i gibi sivri dilli olup, olanı anlatmalı. Mevlana'yı anmalı, anlamalı. Şems-i bilmeli, öğrenmeli. Hatem-ül Esam (6) gibi sağır olmalı bir insanı incitmemek adına. Adı Sağır Esam kalacağını bile bile. İnsanları sevmeli Efendimiz gibi, kin gütmemeli canınızı yakan kişilere karşı bile. Efendimiz gibi bedduamız bile sevimli, eğilimli, eğitimli olmalı. O ne demiştir kızdığı zaman "Ne oldu? Alnı toprağa değesice"... Bedduası bile güzel, güzel Efendimizin
Allah korkusu ile sürünen bu benlik, mutluluğa adım atmalı. Yalnızzz!!! Günahlardan korkun, Allah'tan değil. Korku başka korkaklık başka. Siz korkak olmayın. Hata yapacağınız için Rabbinizden ayrı düşeceğinizden korkun. Efendimiz ile aynı mekânda olamamaktan korkun. Korkun ama korkak olmayın.
Rab her yerde. Görebilmek ve idrak edebilmek lazım. Onun seni sevmesini istiyorsan, sen de O’nu içten sevmeli ve hep O'nu anmalısın. Bunun için ilk kalbini temizlemelisin, işe bu yoldan başlamalısın...
Sen yeter ki iste. Seni yaratan nasibini elbet verir…
----------------------------------------------------------------------
1) Ataullah İskenderi (K.S.)
2) İnşirah Süresi 5-6
3) Şah-ı Ahmed Haznevi K.S.
4) Hamus; suskun demektir.
5) Bişrev; dinle, dinlemek demektir.
6) Hatem-ül Esam (Sağır Esam); o, 10 yıl sağır yaşamış bir kadını üzmemek için. Kadın gayri ihtiyari yellenmiş. Kadını mahcup etmemek için duymuyor numarası yapmış.Kadın ölünceye dek bu davranışına devam etmiş. Adı da Sağır Esam kalmış bu derin insanın.
28.06.2009
Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli
Favorilere Ekle
Sık Kullanılanlar
E-posta ile Bildir
Okunma: 295
Yorumlar (0)
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
Yorumları Göster/GizleYorum Yazın
Yorum ekleyebilmeniz için giriş yapmanız gerekiyor. Henüz bir hesabınız yoksa lütfen kayıt olun.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
