Türk Edebiyatının büyük şairlerinden, İlhan Berk vefat etti. Behçet Necatigil, Berk için, "şiirimizin uç beyi" ve şair hep bu şekilde anılmıştı.
Alınan bilgiye göre, İlhan Berk, yaklaşık 1 haftadır prostat kanseri ve kronik böbrek yetmezliği şikayetiyle tedavi gördüğü Bodrum Devlet Hastanesinde kalp ve solunum yetmezliği nedeniyle hayatını kaybetti.
İlhan Berk'in cenazesi, cumartesi günü Bodrum'da düzenlenecek törenin ardından toprağa verilecek.
-İLHAN BERK KİMDİR?-
İlhan Berk, 1916 yılında Manisa'da dünyaya geldi. Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulu'ndan mezun olan Berk, Espiye'de 2 yıl ilkokul öğretmenliğinden sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'ne girdi.
Enstitünün Fransızca bölümünden 1944'te mezun olan Berk, 1945-1955 yılları arasında Zonguldak, Samsun ve Kırşehir'de ortaokul ve liselerde Fransızca öğretmenliği yaptı. Ankara'da Ziraat Bankası'nın yayın bürosunda çevirmenlik yapan usta kalem, 13 yıl sonra 1969'da emekli oldu.
Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un şiirlerini çevirerek kitaplaştıran İlhan Berk, Bodrum'a yerleşti. Berk, bu tarihten sonra kendini tümüyle yazmaya verdi ve bir anlatı kitabının dışında, yalnız şiir ve şiire ilişkin yazılar yazdı. Berk, modern dünya şiirinin iki büyük şairi sayılan Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un kimi şiirlerini de çevirerek kitaplaştırdı.
''Kül'' adlı kitabıyla 1979 yılında Türk Dil Kurumu ve ''İstanbul'' ile de 1980 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödüllerini kazanan İlhan Berk, 1983'te ''Deniz Eskisi'' isimli kitabıyla, Yedi Tepe Şiir Armağanı'nın 1988'de de ''Güzel Irmak'' adlı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü (Ferit Edgü ile) aldı.
-''YAZMAK MUTSUZLUKTUR''-
İlhan, Berk, ilk şiirlerini Manisa Halkevi'nin dergisi Uyanış'ta 1935 yılında yayımladı. Berk, 19 yaşındayken ''Güneşi Yakanların Selamı'' adıyla kitaplaştırdığı bu şiirlerinde ''hece vezni'' kullandı. Bu eserler, o dönemin şiir anlayışına özgü bir karamsarlık taşıyordu. ''Sonsuzluk'', ''kızıl'', ''hulya'', ''ateş'' en sevdiği sözcüklerdi. Şairin, sembolist şiirden esinlenilmiş izlenimi veren imgeler yapmayı sevdiği, ''Bir karanlık gecenin masmavi seherinde/Kızıl başörtünle gül yüzlü bahçede görün'' mısralarında görülüyordu.
İlhan Berk, 1940'lara doğru ''Yeni Edebiyat'' anlayışı içinde yer aldı. Servet-i Fünun (Uyanış), Ses, Yığın, Yeryüzü, Kaynak gibi dergilerde yazılar kaleme alan Berk, Türk şiirinin en deneyci şairlerinden biriydi.
Berk, 1979'da ''Kül'' ile TDK Şiir Ödülü, ''İstanbul'' ile 1980 Behçet Necatigil Şiir Ödülü, 1983'te ''Deniz Eskisi'' ile Yedi Tepe Şiir Armağanı'nı, 1988'de ''Güzel Irmak'' ile Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Uzun yıllara yayılan şiirini eskitmeden bugüne değin taşıyan ve ''mutlu insanın yazamayacağını'' düşünen İlhan Berk, bir dizesinde şöyle seslenir:
''Yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz/Bu yeryüzünü olduğu gibi görmeme engel olan/Ve bana bu yeryüzünü cehennem eden/Bu yazmak eyleminden kurtulduğum, mutlu olduğum bir tek şey var: Resim yapmak...''
ESERLERİ:
ŞİİR:
Güneşi Yakanların Selamı (1935)
İstanbul (1947)
Günaydın Yeryüzü (1952)
Türkiye Şarkısı (1953)
Köroğlu (1955)
Galile Denizi (1958)
Çivi Yazısı (1960)
Otağ (1961)
Mısırkalyoniğne (1962)
Âşıkane (1968)
Taşbaskısı (1975)
Şenlikname (1976)
Atlas (1976)
Kül (1978)
İstanbul Kitabı (1980)
Kitaplar Kitabı (1981)
Deniz Eskisi-Şiirin Gizli Tarihi (1982)
Delta ve Çocuk (1984)
Galata (1985)
Güzel Irmak (1988)
Pera (1990)
Dün Dağlarda Dolaştım Evde Yoktum (1993)
Avluya Düşen Gölge (1996)
Şeyler Kitabı Ev (1997)
Çok Yaşasın Sayılar (1998)
DÜZYAZI:
Şifalı Otlar Kitabı (1982)
Bir Uzun Adam (1982)
El Yazılarına Vuruyor Güneş (1983)
İnferno (1994)
Kanatlı At (1994)
Logos (1996)
Poetika (1997)
ÖDÜLLERİ
1979 Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü Kül ile
1980 Behçet Necatigil Şiir Ödülü İstanbul Kitabı ile
1983 Yeditepe Şiir Armağanı Deniz Eskisi ile
1988 Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü Güzel Irmak’la (Ferid Edgü ile paylaştı)
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
Yorumları Göster/Gizle
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
